Toryczne soczewki wewnątrzgałkowe wieloogniskowe

Jedynym skutecznym sposobem leczenia zaćmy jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. W trakcie operacji zmętniała soczewka jest rozdrabniana i usuwana, a w jej miejsce wszczepia się specjalny implant. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, a pacjent w trakcie operacji pozostaje w stałym kontakcie z personelem medycznym. Implantami stosowanymi w chirurgii zaćmy są soczewki wewnątrzgałkowe. Poszczególne typy soczewek wewnątrzgałkowych znacznie się od siebie różnią. Czym są soczewki sferyczne, asferyczne i toryczne? Na czym polega rozróżnienie na soczewki jedno- i wieloogniskowe? W jakich przypadkach najlepiej sprawdzą się toryczne soczewki wewnątrzgałkowe wieloogniskowe?

Soczewki sferyczne a soczewki asferyczne

W tym przypadku kryterium podziału jest budowa soczewek. Mówiąc o soczewkach sferycznych i asferycznych nie odnosimy się do korygowanych przez nie wad, lecz wyłącznie do ich budowy. Soczewki sferyczne są jedynymi implantami refundowanymi przez NFZ. Decydując się na takie soczewki musimy zdawać sobie sprawę z tego, że nie zagwarantują nam poprawy widzenia w pełnym spektrum i w każdych warunkach. Wspomnieć należy przede wszystkim o tym, że soczewki sferyczne nie poradzą sobie w warunkach niedostatecznego oświetlenia (np. w nocy), ponieważ w ich przypadku możliwe jest nieprawidłowe załamywanie się światła docierającego do oka. Przeciwieństwem są soczewki asferyczne, które mają zdolność ogniskowania promieni świetlnych w tym samym miejscu, dzięki czemu możliwe jest wyraźne i ostre widzenie nawet przy słabym oświetleniu.

Soczewki jednoogniskowe a soczewki wieloogniskowe

Soczewki jednoogniskowe tym różnią się od soczewek wieloogniskowych, że umożliwiają wyłącznie poprawę widzenia na dalsze odległości. Pacjent, u którego zastosowano wewnątrzgałkowe soczewki jednoogniskowe, nadal będzie musiał korzystać z okularów do czytania. Alternatywą są soczewki wieloogniskowe, które poprawiają widzenie w pełnym zakresie: zarówno dali i bliży, jak i odległości pośredniej.

Soczewki toryczne

W przeciwieństwie do soczewek sferycznych, soczewki toryczne mają różną grubość w różnych miejscach. Ich budowę można przyrównać do obwarzanka lub napompowanej dętki rowerowej. W przypadku tego rodzaju implantów również obowiązuje rozróżnienie na soczewki jednoogniskowe oraz wieloogniskowe.

Toryczne soczewki wewnątrzgałkowe wieloogniskowe

Soczewki toryczne są stosowane u pacjentów cierpiących na astygmatyzm. Charakterystycznymi objawami astygmatyzmu jest wrażenie niewyraźnego widzenia, zamglenie obrazu oraz pogorszenie czułości kontrastu. Dzięki soczewkom torycznym wieloogniskowym możliwe jest przywrócenie widzenia pacjentom z astygmatyzmem oraz znaczna poprawa komfortu życia. Tego rodzaju soczewki pozwalają także na skorygowanie starczowzroczności. Aby soczewka toryczna wieloogniskowa mogła dobrze spełniać swoje zadania, musi być noszona w prawidłowej pozycji. Właściwą pozycję implantu zapewnia obecność dwóch ramion (tzw. haptenów) podtrzymujących centralną część soczewki.

Autor